میلاد بلخی


چند دوبيتي از شاعر گل و ترانه كريمه ملزم پركار حریم دل غبار غم گرفته زمین دیده هایم نم گرفته تهی شد از وجودم نقش امید حضورم را به چشم کم گرفته * طنین درد و غم در سینه دارم هوای گریهء دیرینه دارم ندارد مشرق صبرم طلوعی غروب پیهمی پیشینه دارم *** زلال شوق از نام تو گل کرد صفای آرزو ها را به دل کرد تراوش کرد ایمان تپش ها دورنگی و تردد را خجل کرد *** تو نور آسمان و هم زمینی به هر قلبی یقینا هم قرینی پناه بی پناهان بارگاهت به پهلوی فروتن ها نشینی *** عبور لحظه ها را می شمارم زمان بی گذشت انتظارم فتاده آذرخشی در ضمیرم ز چشم ابری ام اخگر ببارم *** سرایم ظلمت یک کهکشان است غبار چهره ام راز عیان است ز یاران دو روی رنگ پرداز جهان غصه ام یک آسمان است**
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم خرداد 1387ساعت 9:54 توسط بلخی \|