میلاد بلخی -


به یاد تو یا رسول الله، به یاد مکه، مدینه، احد، بدر، و احزاب. به یاد تو ای پیامبر رحمت، که پدر عالمیان بودی و امروز ما در کنار حرمت به خود می بالیم که پیرو توئیم! و در کنارمان جوی های خون روانست. آیا ما واقعا پیرو توئیم در حالی که طفلان «غزه» در خون می طپند و صدای «یا ایها المسلمون» آنان، جهان را پر کرده است و ما در گوشهایمان، همچون اعراب جاهلی، پنبه گذاشته ایم، تا خدای نکرده صدای آنان را بشنویم؟! یا رسول الله! گاهی دلم می لرزد نکند ما نیز همچون اعراب جاهلی باشیم و شاید هم بدتر! یا رسول الله! کجایند آنان که به عربیت خود می نازند؟ آنان که برای تبدیل «دریای پارس»، به «خلیج العربی!» صف کشیده، مشت مشت دالر، خرج می کنند! اما وقتی جوی های خون، در «غزه» جاری می شود، چشمان خود را بسته، به گوش خود پنبه گذاشته و به دنبال سهام «کوکا کولا» ی خود، می روند! یا رسول الله! شاید ما جاهلیم و نمی دانیم که آب «دریای پارس» تیره تر و با ارزش تر از خون ریخته شده «اعراب» در «غزه» است؟! یا رسول الله! دلمان خوش است که مسلمانیم و پیرو مردی که «انی بعثت لاتمم المکارم الاخلاق» شعار او بود، مردی که دلش دریای بی کران رحمت بود، و دستانش مهر، عطوفت و بخشندگی و چراغی را که به خانه اش روا بود، به دشمنش می بخشید، و زمانی که دشمنانش او را شکنجه می کردند، دست به دعا بر می داشت که خدایا جاهلان را هدایت فرما و ما نیز دعا می کنیم که خدایا مارا نیز مشمول دعای پیامبر رحمتت و پیرو راستین او قرار داده، تا شرمنده اش، نباشیم. برحمتک یا ارحم الراحمین.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 13:1 توسط بلخی \|